Makiuso: RH Bill, Divorce, Same Sex Marriage!

RH Bill? Divorce? Same Sex Marriage?

Iba’t iba siguro ang mga isyung at siguro dapat magsulat ng iba’t ibang blog tungkol sa bawat isa sa kanila, ngunit dahil tamad ako, isang blog ang isusulat ko na magbubuod sa kanilang lahat.

Bakit ko pag-iibahin ang tatlong iyan kung iisa lang naman ang punto ng bawat isa sa kanila: Walang basagan ng trip.

Siguro nga maling gumamit ng condom. Siguro nga maling makipaghiwalay sa asawa. At siguro nga maling magpakasal sa kapwa mo lalaki o babae. Pero ano ba talaga ang mali sa lahat ng ito?

Imoral bang magplano ng pamilya? Imoral bang pigilin ang pagsilang ng isang anak na hindi pa naman nabubuo? Sabi sa isang palabas na napanood ko na itatago natin sa title na Supernatural.

“There’s a big difference between dying and not being born.”

Imoral bang iwan ang isang taong nananakit sa iyo? Masisisi ka ba ng iyong mga anak kung iwan lalaking walang ibang ginawa kundi paduguin ang ilong mo? Hindi ba maiintindihan ng mga anak mo kung umalis ka? Iisipin ba nilang makasarili ka?

Imoral ba kung naisin mong makasama ang taong minamahal mo at nagmamahal sa iyo? Imoral ba na magmahal ng taong dinidikta ng lipunan na hindi para sa iyo? Imoral bang magpakatotoo ka?

Ano ba talaga ang tama? Paano ba natin nasabing “mali” ang mga bagay na ito? Dahil ba sa totoong mali sila o dahil sa hindi sila ang nakagawian nating mga sitwasyon?

Baliktarin natin ang mundo. Kung lahat ng bagay na bawal ngayon ay “tama” at “normal”, magbabago na ba ang pananaw mo?

Mag-isip ka. Huwag kang makiayon dahil lamang sa sinabi ng magulang, kapatid, kaibigan, lipunan, simbahan, gobyerno o kung sino mang tao ang na maaring mag-impluwensya sa iyo.

Kung hindi mo susubukang mag-isip kabilang ka na rin sa mga taong bumabatikos ng walang laman. Mga taong makarelate lang. Mga taong masyadong kumakapit sa paniniwala nila kaya’t wala ng pakialam kung makatapak ng iba. Mga taong nakikiuso. Mga taong mahilig mambasag ng trip ng iba.

Mula dito ang larawan.

Friends pa rin tayo ha?

To be friends or not to be friends?

Isang malaking tanong ang karaniwang gumugulo sa mga kababaihan na dumadaan sa serye ng malulungkot na pangyayari sa kanilang buhay pag-ibig.

Madalas ito ang linya ng mga taong sangkot sa gulong ito, “Friends pa rin tayo ha?”

Kapag sinasabi sa akin ito ang tanging nais kong isagot ay, “Bakit?”

Kailangan pa ba iyon? Para saan? Bakit hindi na lang tayo maging “hindi magkaibigan”? Bakit ko pipiliing kaibiganin ka? Para saan pa?

Pero madalas hindi ko ito sinasabi dahil ako mismo’y takot pag-isipan na “bitter” ako. Kaya kapag tinanong ako ng isang napakatangang tanong na iyan, ang tanging naisasagot ko lamang ay, “Syempre naman.”

Ngunit hindi ibig sabihin nito ay totoo ito.

Bakit katangahan ang pakikipagkaibigan sa mga taong tinatawag nating “ex”?

Hindi ko sinasabing hindi ka pwedeng makipagkaibigan muli sa kanila, ngunit ang gawin silang kaibigan agad-agad matapos ng masalimuot na paghihiwalay ay isang malaking katangahan.

Una sa lahat, ito ay dahil alam mong hindi lang basta “friendship” ang gusto mo. Alam mo sa sarili mo na kaya gusto mo siyang maging kaibigan ay dahil hindi mo siya kayang mawala sa buhay mo. At hindi ito makakatulong sa tinatawag nating “moving on”.

Madalas ang pagiging magkaibigan matapos ang isang relasyon ay ginagawang palusot ng kababaihan upang mapalapit muli sa lalaking minahal nila.

Kailan mo masasabing handa ka ng maging kaibigan siya? Kapag kaya mo ng sagutin ang  “OO” ang mga sumusunod na tanong:

• Pagkakaibigan lang ba talaga ang habol ko?
• Hindi ba ako umaasang magkakabalikan kami?
• Hindi ko ba ginagawang dahilan ang pagkakaibigan na ito para lang mahalin niya ulit ako?

Napag-isip ka ng mga tanong na iyan hindi ba? Maging totoo ka sa iyong sarili. Sagutin mo iyan ng buong puso mo. Huwag mong lokohin ang sarili mo.

Kung magiging kayo ulit, edi okay. Masaya. Pero wag kang umasa. Sa huli pinahiya mo lang ang sarili mo. Masasaktan ka ulit, at iisipin mong dahil ito sa kanya… ngunit ang totoo, nagpaasa ba talaga siya o umasa ka lang talaga?

 Mula dito ang larawan.

Virginity, Uso Pa Ba Yon?

Sa Katolikong bansa na tulad ng Pilipinas, ang pagiging birhen *virginity* ay isang napakahalagang aspeto na nagdidikta sa buong pagkatao ng isang babae. 


Dahil sa bansang ito, itinuturing na imoral ang pakikipagtalik bago angkasal at ang sinumang sumusuway dito ay "madumi" o "mababaw" na babae ayon sa simbahan. Imoral ang tawag sa kanila. Utos ng Diyos na magpakasal bago pa man makipagtalik. OO UTOS ITO NI BRO.


Kung totoong utos ito ni "Bro"... bakit kaya babae lamang ang nakakaramdam ng ganitong panghuhusga sa mata ng samabayanan? Bakit kaya sa tuwing malalaman ng mga tao na nakipagtalik ang dalagang si Juana sa isang binata, ay napakalaking usapin na ito. Samantalang ang kaedad niyang si Juan na nakipagtalik na sa limang babae ay ni hindi man lamang maisipan ng masama.


Tatanggapin na lang ba natin ang dahilan na, "Lalaki kasi siya."?


At ang lalaki ay ligtas sa impyerno ng kasalanan? Malamang tanggap natin na sadyang hindi pantay ang pagtingin ng mundo sa babae't lalaki. Ngunit hindi ito tungkol sa masaklap na katotohanan na iyan. Isinulat ko ito para sabihin sa mga kapwa ko babae na:


HINDI ANG PAGIGING BIRHEN ANG MAGDIDIKTA NG IYONG PAGKATAO.


Nawala mo ito sa isang lalaking hindi ka pinahalagahan at ngayon pakiramdam mo wala ng iba pang mag-iinteres sa iyo? Bakit? Iyon lang ba ang kaya mong ibigay? Wala ka bang magandang pagkatao? Wala ka bang magandang ugali? Hindi mo ba kayang magmahal ng totoo?


Importante ito, oo. Pero naniniwala akong ang lalaking tunay na nagmamahal ay magagawang tanggapin kung anong meron sa iyo.... at kung anong nawala na sa iyo. 


Ilang beses ko na siguro nasabi ito, pero sasabihin ko ulit. Sa mga babaeng nakakabasa nito, huwag na huwag mong ituring na kawalan ang isang bagay na ibinigay mo ng buong buo sa isang taong minahal mo ng totoo. Maaring hindi ka nga niya minahal at yun lang ang habol niya sa iyo, pero hindi mo kasalanan iyon.


Lagi mong iniisip na kasalanan mo kung bakit hindi ka minamahal, sineseryoso, pinapanagutan ng lalaki. Pero iisa lang ang kasalanan mo. Ang pinakamalaking kasalanan ng mga babae ay ang akuin ang mga kasalanang ginawa ng mga lalaki sa kanila. 






Mula dito ang larawan.

New Religion

May dalawang bagong uri ng relihiyon sa mundo ngayon.

Ang isa’y, nananampalataya sa isang “miracle boy wizard” na misteryosong nabuhay matapos tangkain patayin ng pinakamalakas at pinaka-basag trip na wizard na tulad ng ibang malakas at masamang wizard ay walang ibang hangarin kundi ang mangwasak ng buhay ng ibang tao upang mapatunayan sa sarili niya na siya ang pinakamalakas na nilalang sa mundo-- katulad ng mga super villains sa pelikula.

Ang pangalawa’y, nananampalataya sa pag-ibig… ng isang  napakasimple at lampang babae sa isang maputi, gwapo at perpektong lalaking… na ang tanging kapintasan lamang ay umiinom siya ng dugo. Pero dahil sa mga iba pang nasabing magandang katangian ay naging “asset” niya ito.

At hindi pa diyan natatapos ang lahat dahil sa ilalim ng relihiyong ito ay umusbong ang isa namang sekta na nananampalataya sa mga lalaking may magandang abs… at magandang abs.

Matagal na akong hindi Katoliko. Sumapi na lang kaya ako sa kanila? Saan ba mas maganda?

Mula dito at dito ang mga larawan.

Paano ba manglait ang lalaki?

Paano ba manglait ang mga lalaki?

Hindi tulad ng mga babae na kapag pangit ang damit, buhok o make-up ng kaibigan nila, diretso nila itong masasabi sa kanya, ang mga lalaki ay may kakaibang paraan ng panglalait sa mga babae.

Kadalasan, mas magaling pa silang manglait kesa sa mga babae dahil hindi ata likas sa kanila ang pumuna ng kapintasan ng ibang tao, bukod na lang kung kapwa lalaki rin ito.

Ito ang ilang tagpo kung saan sadyang nakakapagpataas ng kilay ng mga kababaihan at hindi malabong bumuo ng intensyon na manampal o mag-dirty finger.

SCENARIO 1

Nagbago ka ng hairstyle (nagpagupit, nagpakulay, nagpakulot, nagpastraight). Pagkapasok mo sa opisina with your shampoo-commercial hair, ang tangi lamang niyang nasabi sa iyo ay:

Reaction: Anong nangyari sa buhok mo?

SCENARIO 2

Hinding hindi ka nagpapalda dahil para sa iyo pinapahirapan mo lang ang sarili mo na magsuot ng mga bagay na hindi ka naman kumportable, pero dahil makulit ang nanay mo na ibinili ka ng floral dress, pumasok ka sa opisinang naka-dress.

Reaction: Magsisimba ka ba?

SCENARIO 3

Hindi ka talaga nagmimake up. Kung magmimake-up ka man, powder at lipgloss lang. Sadya kasing hindi ka palaayos at naniniwala ka sa natural beauty. Pumasok ka isang araw ng naka-eyeshadow at naka-blush on.

Reaction: Ano ba yang nasa mukha mo?! *concerned tone*

SCENARIO 4

Bumili ka ng bagong dress! Ang saya saya mo dahil feeling mo ang ganda ganda mo sa damit na ito. Babaeng babae ang pakiramdam mo. Kulang na lang maglagay ka ng bulaklak sa tenga mo at tumakbo takbo sa mga palayan. Nung makita ka ng boyfriend mo…

Reaction: Bakit naka-duster ka na naman?

SCENARIO 5

Nangahas kang magsleeveless dahil pakiramdam mo ay pumayat ka na naman dahil sa pagpapagutom mo ng ilang buwan. At bukod pa dun, pumuti na ang kili-kili mo. Kaya, OO kering keri mo na ang pagsusuot ng sleeveless!

Reaction: Wala ka bang blazer o jacket?

SCENARIO 6

Hindi ka naman talaga malambing. Pero dahil monthsary niyo, naisipan mong ipagluto siya kahit hindi ka naman talaga marunong magluto. Pero espesyal ang araw na ito kaya nagpaturo ka pa sa nanay o ate mo para magluto. Disente naman ang kinalabasan. Pero hindi pa rin sobrang sarap. Nung pinakain mo ito sa kanya.

Reaction: Sarap naman nito, baby. Paabot naman niyang salt, pls.

Simpleng mga tagpong nakakapanginig ng laman di ba? Dahil diyan, mas gusto ko kung paano manglait ang babae. Tatagos man sa laman, at least sigurado kang kung ano ang sinabi niya, iyon talaga ang ibig sabihin niya.

Luv 4 Sale!

Ang pagmamahal ay para lamang pagtatayo ng isang negosyo.

Sugal ang pamumuhunan. Ibibigay mo ang lahat ng iyong makakaya para sa isang produkto o serbisyo ngunit hindi ka rin naman sigurado kung papatok ba ito.

Puhunan ang tawag sa bagay na handa mong ibigay o isugal at kahit mawala ito sa iyo ay hindi masisira ang moral mo na magnegosyo.

Ang matalinong negosyante, kapag nabawi na ang puhunan, kapag nakakuha na ng kumisyon, gagamitin ulit ito para ipagpatuloy ang negosyo. Kung sakaling nalugi, hindi nila ipipilit na ipagpatuloy ang negosyo.

Tayo ang namumuhunan sa pagmamahal. Sinusugal natin ang puhunan na tiwala, pag-ibig sa isang tao ng hindi natin sigurado na mamahalin din tayo.

Hindi totoo ang sinasabi ng iba na ang tunay na pag-ibig ay pinaglalaban hanggang sa huli. Ngunit hindi rin totoo ang sinasabi nila na kung mahal mo palayain mo. Naniniwala akong kung mahal mo ang tao, ipaglalaban mo ito… pero hanggang sa isang punto lang. Dahil dapat ka ring tumigil kapag sobra na.

Matalino ka kung alam mo kung hanggang saan ka lang lalaban. Alam mo kung kailan ka hihinto at kailan ka susuko. Dahil hindi lahat ng pinaglalaban mo ay tama.

Hindi maaring iahon mo ang negosyong palugi na. Hindi mo maaring buuhin ulit ang relasyong nasira na. At lalong hindi mo pwedeng ipilit sa isang taong mahalin ka niya lalo na’t hindi ka na niya mahal.

Ang mga bagay na ipinipilit ay nakakasakit lamang. Wag mong ipilit ang ayaw. Dahil ang ayaw kahit kailan ay hindi papayag.

Bakit nasasaktan ang mga tao sa pag-ibig? Dahil hindi lahat sa atin ay magaling na negosyante. Marami sa atin, kahit nalulugi na… tuloy tuloy pa rin sa pagbibigay ng puhunan hanggang sa wala ng matira pa sa kanila.

Ang Pinakasikat na Kasinungalingan sa Buong Mundo ay...

Maliban sa pagsasabi sa magulang mo ng, "Hindi ko na po uulitin.", sa kaibigan mo ng, "On the way na ako.", sa boyfriend mo ng "Kaibigan ko lang yun." at sa girlfriend mo ng "I love you."

Meron pa bang mas madalas gamiting kasinungalingan na hanggang sa ngayon ay umiiral pa rin sa mundo? Ang totoo... MERON PA! OO! PROMISE!


Sabihin mo nga, may mas sikat pa ba dito:

Kung hindi mo maintindihan ang sinasabi ko, mabuti pang kalimutan mo na lang ngunit lahat na ata ng tao sa mundo ay ginamit ito. Kaya kung sasabihin mo na hindi ka pa nagsinungaling sa buong buhay mo.... SINUNGALING KA!

Aminin mo man at hindi... sino ba sa atin ang talagang nagbabasa ng LICENSE AGREEMENT ng kahit anong produkto, software, services na ginagamit natin?

Natural na ata sa mga tao ang hindi nagpapatumpik-tumpik sa pagdedesisyon. Sa pagpili niyan, tatlong bagay ang pinapatunayan natin... hindi tayo mahilig magbasa, mabilis tayong magtiwala at madalas tayong magdesisyon ng pabigla-bigla.

Dalawa doon ang dapat nating pag-isipan. Ang mabilis na pagtitiwala ang nagdudulot ng maraming masamang pangyayari sa buhay. Habang ang pagdedesisyon pabigla-bigla ang nagdudulot ng maraming kamalian sa mundo.

Magkaiba ang madaling desisyon sa minadaling desisyon.

Kung lahat sana ng tao ay mahilig magbasa, hindi mabilis magtiwala at nag-iisip muna bago gumawa, naging maayos siguro ang karamihan ng buhay sa mundo.